Hey allemaal,
Hier het vervolg op Part 3 van mijn toekomst verhaal
Hier het vervolg op Part 3 van mijn toekomst verhaal
Part 4
20-8-2024
Oké, het is nu vroeg in de morgen. Maar ik heb toch een paar uur slaap gehad.
En ik heb heerlijk gedroomd. Maar ik ga je niet vermoeien met al mijn klef praat. Lisa en ik hebben vandaag weer les. Eén of andere spoedrepetitie.
Ik vertrek zo over een half uurtje en dan haal ik Lisa op. Sinds ik we vrienden zijn is ze helemaal hysterisch over dat ik een scooter heb, en daarom hebben we afgesproken dat ik haar altijd ophaal voor theater. Maar alleen als zij de benzine betaald. Ze heeft haar eigen helm en die draagt ze ook altijd. Ze had die helm meteen gekocht toen ik had gezegd dat ik haar wel naar theater wou brengen, en dat als ze in de straat bleef, dat ze misschien wel af en toe zelf mocht rijden.
Dat laatste heb ik spijt van gehad, de eerste keer viel ze om met de scooter bovenop haar.
Maar ze was niet zomaar gevallen, ze reed langs een berm (nee, inderdaad niet in de straat). En je raad het al, ze viel er in.
Mijn hele scooter naar de maan. Gelukkig kende ze iemand die hem voor niets wou repareren. (of hij echt niets vroeg weet ik niet, maar ik heb in ieder geval niks betaald). Sindsdien hoeft ze ook geen scooter meer te rijden, zegt ze.
Lisa woont in een leuk buurtje in een coole retro flat. Het is zo’n flat die je wel eens in en films ziet. Een oud gebouw met zo’n brandtrap aan de zijkant. Je kunt ook zo ontsnappen voor de politie zegt ze altijd.
Ik bel ook nooit aan, ik loop gewoon die trap op en klim door het raam. Als hij dichtzit licht er een sleutel in een baksteen die er naast ligt. Het is natuurlijk geen echte baksteen, maar het valt niet op.
Maar in dit geval is het raam gewoon open. Ik hoor de douche, ze kan ook nooit een keer op tijd klaar zijn.
‘Yo Lisa!’
Ik kijk op als Lisa opeens vanuit de andere kamer komt aan lopen. Lisa verspild nooit water. En ook geen energie of dat soort dingen. Ze is een echt eco-mens zoals je dat zegt.
‘Wat? Ik ben gewoon hier’ Ze heeft een nieuw shirt aan, ook vreemd. Ze koopt nooit nieuwe dingen, nu ze niet meer groeit, heeft ze niks nieuws nodig zegt ze. Alleen maar geld verspilling.
Ik kijk blijkbaar overduidelijk naar het shirt, want ze begint te lachen.
‘Ik heb een vriendje, hij is nu aan het douchen. En van hem kreeg ik dit.’ Ze wijst naar haar shirt. ‘Zo toont hij zijn liefde’
‘Door te douchen?’
Ze doet de deur op slot en we klimmen uit het raam.
‘En als hij weg wilt? Moet hij ook door het raam?’ Ik weet dat Lisa niet zo snel mensen vertrouwd, dus als deze gast hier in is getrokken of als hij een sleutel heeft, moet dit wel iets serieus zijn.
‘Precies, hij klimt door het raam’ Ik kijk haar aan. ‘Hij is best soepel hoor’
Ik trek haar de trap af, we zijn al laat.
Oké, het is nu vroeg in de morgen. Maar ik heb toch een paar uur slaap gehad.
En ik heb heerlijk gedroomd. Maar ik ga je niet vermoeien met al mijn klef praat. Lisa en ik hebben vandaag weer les. Eén of andere spoedrepetitie.
Ik vertrek zo over een half uurtje en dan haal ik Lisa op. Sinds ik we vrienden zijn is ze helemaal hysterisch over dat ik een scooter heb, en daarom hebben we afgesproken dat ik haar altijd ophaal voor theater. Maar alleen als zij de benzine betaald. Ze heeft haar eigen helm en die draagt ze ook altijd. Ze had die helm meteen gekocht toen ik had gezegd dat ik haar wel naar theater wou brengen, en dat als ze in de straat bleef, dat ze misschien wel af en toe zelf mocht rijden.
Dat laatste heb ik spijt van gehad, de eerste keer viel ze om met de scooter bovenop haar.
Maar ze was niet zomaar gevallen, ze reed langs een berm (nee, inderdaad niet in de straat). En je raad het al, ze viel er in.
Mijn hele scooter naar de maan. Gelukkig kende ze iemand die hem voor niets wou repareren. (of hij echt niets vroeg weet ik niet, maar ik heb in ieder geval niks betaald). Sindsdien hoeft ze ook geen scooter meer te rijden, zegt ze.
Lisa woont in een leuk buurtje in een coole retro flat. Het is zo’n flat die je wel eens in en films ziet. Een oud gebouw met zo’n brandtrap aan de zijkant. Je kunt ook zo ontsnappen voor de politie zegt ze altijd.
Ik bel ook nooit aan, ik loop gewoon die trap op en klim door het raam. Als hij dichtzit licht er een sleutel in een baksteen die er naast ligt. Het is natuurlijk geen echte baksteen, maar het valt niet op.
Maar in dit geval is het raam gewoon open. Ik hoor de douche, ze kan ook nooit een keer op tijd klaar zijn.
‘Yo Lisa!’
Ik kijk op als Lisa opeens vanuit de andere kamer komt aan lopen. Lisa verspild nooit water. En ook geen energie of dat soort dingen. Ze is een echt eco-mens zoals je dat zegt.
‘Wat? Ik ben gewoon hier’ Ze heeft een nieuw shirt aan, ook vreemd. Ze koopt nooit nieuwe dingen, nu ze niet meer groeit, heeft ze niks nieuws nodig zegt ze. Alleen maar geld verspilling.
Ik kijk blijkbaar overduidelijk naar het shirt, want ze begint te lachen.
‘Ik heb een vriendje, hij is nu aan het douchen. En van hem kreeg ik dit.’ Ze wijst naar haar shirt. ‘Zo toont hij zijn liefde’
‘Door te douchen?’
Ze doet de deur op slot en we klimmen uit het raam.
‘En als hij weg wilt? Moet hij ook door het raam?’ Ik weet dat Lisa niet zo snel mensen vertrouwd, dus als deze gast hier in is getrokken of als hij een sleutel heeft, moet dit wel iets serieus zijn.
‘Precies, hij klimt door het raam’ Ik kijk haar aan. ‘Hij is best soepel hoor’
Ik trek haar de trap af, we zijn al laat.
