donderdag 3 september 2015

Wie ben ik?

Om een simpel antwoord op die vraag te geven; Ik ben Kiara Montana. Maar dat is niet alles over mij, het is alleen mijn naam. Achter die naam verschuild zich een hele persoonlijkheid.
Als je op google afbeeldingen zoekt naar "Kiara Montana" dan zal je een foto van mij vinden toen ik twaalf jaar was. Dat is nu bijna drie jaar geleden. Mijn zus, zusje en ik hadden toen een soort fotoshoot, dat was een geweldige ervaring.
Op één van de foto's die die dag gemaakt is zie je mij met een gitaar en een bloem op mijn hoofd. Ik wou persé met die gitaar op de foto omdat ik dol ben op het instrument. Ik heb een paar jaar les gehad, en sinds dien vind ik het geweldig. Ik tokkel graag op mijn eigen gitaar, of ik speel een paar random akkoorden.
Naast dat ik gitaar speel vind ik het ook geweldig om te acteren en om op te treden voor een groep mensen. Ik hou ook echt van lezen, en schrijven doe ik echt graag, dat is ook een reden waarom ik deze website heb gemaakt. Of eigenlijk aan het maken ben.
Mensen vinden mij altijd vastberaden en doelgericht, en dat is ook wel waar denk ik. Als ik een doel voor ogen heb dan geef ik het niet zomaar op omdat het niet lukt, of als het even moeilijk is. Daarnaast kan ik goed leiden. Samenwerken met anderen kan ik niet echt, maar als ik de leiding heb over een groepje, dan gaat het vaak wel goed.
Ik ben graag op mezelf, ik heb niet graag mensen om mij heen en ben dus ook niet heel erg sociaal. Ik ben niet asociaal hoor, want als ik mensen in de buurt heb, dan ben ik ook best wel gezellig en beleefd.
Ik denk dat ik lezen zo leuk vind, omdat het van mij is. Als ik lees dan ben ik alleen en heb mijn eigen wereld, gewoon tussen mijn handen.
En als laatst hou ik natuurlijk van koken en bakken, dat is iets wat ik super graag doe. Niet alleen omdat er altijd (of in ieder geval vaak) iets lekkers van komt, maar ook omdat je er eigenlijk altijd wel positieve reacties op krijgt. Dat vind ik misschien nog wel leuker dan het lekkers zelf opeten. (als is het leukste natuurlijk het bakken zelf).
Maar om dit verhaal af te sluiten, denk ik dat je bent waar je van houdt en hoe anderen je zien. Je bent hoe je over jezelf denkt, en je bent hoe je je voelt.

woensdag 8 oktober 2014

Part 4 - toekomstverhaal

Hey allemaal,
Hier het vervolg op Part 3 van mijn toekomst verhaal 
Part 4
20-8-2024
Oké, het is nu vroeg in de morgen. Maar ik heb toch een paar uur slaap gehad.
En ik heb heerlijk gedroomd. Maar ik ga je niet vermoeien met al mijn klef praat. Lisa en ik hebben vandaag weer les. Eén of andere spoedrepetitie.
Ik vertrek zo over een half uurtje en dan haal ik Lisa op. Sinds ik we vrienden zijn is ze helemaal hysterisch over dat ik een scooter heb, en daarom hebben we afgesproken dat ik haar altijd ophaal voor theater. Maar alleen als zij de benzine betaald. Ze heeft haar eigen helm en die draagt ze ook altijd. Ze had die helm meteen gekocht toen ik had gezegd dat ik haar wel naar theater wou brengen, en dat als ze in de straat bleef, dat ze misschien wel af en toe zelf mocht rijden.
Dat laatste heb ik spijt van gehad, de eerste keer viel ze om met de scooter bovenop haar.
Maar ze was niet zomaar gevallen, ze reed langs een berm (nee, inderdaad niet in de straat). En je raad het al, ze viel er in.
Mijn hele scooter naar de maan. Gelukkig kende ze iemand die hem voor niets wou repareren. (of hij echt niets vroeg weet ik niet, maar ik heb in ieder geval niks betaald). Sindsdien hoeft ze ook geen scooter meer te rijden, zegt ze.
Lisa woont in een leuk buurtje in een coole retro flat. Het is zo’n flat die je wel eens in en films ziet. Een oud gebouw met zo’n brandtrap aan de zijkant. Je kunt ook zo ontsnappen voor de politie zegt ze altijd.
Ik bel ook nooit aan, ik loop gewoon die trap op en klim door het raam. Als hij dichtzit licht er een sleutel in een baksteen die er naast ligt. Het is natuurlijk geen echte baksteen, maar het valt niet op.
Maar in dit geval is het raam gewoon open. Ik hoor de douche, ze kan ook nooit een keer op tijd klaar zijn.
‘Yo Lisa!’
Ik kijk op als Lisa opeens vanuit de andere kamer komt aan lopen. Lisa verspild nooit water. En ook geen energie of dat soort dingen. Ze is een echt eco-mens zoals je dat zegt.
‘Wat? Ik ben gewoon hier’ Ze heeft een nieuw shirt aan, ook vreemd. Ze koopt nooit nieuwe dingen, nu ze niet meer groeit, heeft ze niks nieuws nodig zegt ze. Alleen maar geld verspilling.
Ik kijk blijkbaar overduidelijk naar het shirt, want ze begint te lachen.
‘Ik heb een vriendje, hij is nu aan het douchen. En van hem kreeg ik dit.’ Ze wijst naar haar shirt. ‘Zo toont hij zijn liefde’
‘Door te douchen?’
Ze doet de deur op slot en we klimmen uit het raam.
‘En als hij weg wilt? Moet hij ook door het raam?’ Ik weet dat Lisa niet zo snel mensen vertrouwd, dus als deze gast hier in is getrokken of als hij een sleutel heeft, moet dit wel iets serieus zijn.
‘Precies, hij klimt door het raam’ Ik kijk haar aan. ‘Hij is best soepel hoor’
Ik trek haar de trap af, we zijn al laat.

Part3 - Toekomstverhaal

Hey allemaal,
Het is al weer een tijdje geleden dat ik weer een verhaal gepost heb.
Dus hier het vervolg op Part 2 van mijn toekomst verhaal 
Part 3
20-8-2024
Het is nu ergens laat in de avond, of eigenlijk vroeg in de morgen. En Dan heeft me net terug gebracht van ons avondje uit.
Toen hij me kwam ophalen was ik helemaal verbaasd, hij had een pak aan. Een pak!!
Dan is helemaal geen net typetje, en toch kwam hij mij ophalen in een zwart pak. En hij reed me naar een super duur restaurant! Dus ik dacht, dit kan ik nooit betalen. Maar hij heeft alles betaald. En toen hij me net, 5 minuten geleden, thuis had gebracht. Heeft hij me gezoend!!!
En ik accepteerde het. Het was zo vreemd, ik dacht altijd dat ik Dan als een vriend zag, maar blijkbaar zag ik hem al die tijd als meer dan vriend. Wie houdt ik voor de gek? Ik weet best dat ik hier al maanden van droom.
Toen ik net 1 minuut thuis was, heb ik Lisa gebeld om het vertellen. Ze was zo blij dat ze bijna vergat dat ik haar midden in de nacht wakker heb gemaakt om haar over mijn date te vertellen.
Ja, het klopt. Ik zei date!!
Ik heb het idee dat dit mijn eerste echte serieuze relatie kan worden.
Dan is gewoon perfect. Niet te geloven. Ik ben zo door het dollen heen, dat ik echt nog niet ga slapen!!
Wou, dit is nog nooit gebeurd, ik heb werkelijk geen flauw idee wat ik moet zeggen, ik sprakeloos. Gebeurd meestal alleen als ik moe ben, wat in nu dus niet ben!!
Ik praat wel met veel uitroeptekens, maar ik ben gewoon zo blij!!!
Mijn moeder zegt altijd: je kunt nooit te veel uitroeptekens gebruiken als je blij bent!!!!!!
Nou, eigenlijk zegt ze dat nooit, maar ik vind van wel, en het klinkt zo raar als je zegt: ik zeg altijd maar: je kunt niet genoeg uitroeptekens gebruiken.
Toch een beetje raar, niet waar?
Op dit moment zou Dan zeggen: Je ben leuk zoals je bent, en nog leuker als je jezelf bent.
Dat zegt ie altijd tegen me, maar nu kijk ik er heel ander tegen aan!!
Maar nu ga ik wel naar bed, want anders ben ik morgen te moe om ook nog maar iets te doen, en ik haat niks doen.

dinsdag 19 augustus 2014

Part2 - toekomstverhaal

Hey allemaal,
Hier het vervolg op Part 1 van mijn toekomst verhaal ;)

Part 2

19-8-2024
Morgen komt Dan langs, hij zegt dat hij een verrassing voor mee heeft.
Niet voor mijn verjaardag, dat komt nog, maar gewoon om me iets op te vrolijken.
Ik ben benieuwd wat hij nu weer heeft bedacht. Vorige keer dat hij iets "leuks" had gepland, gingen we naar een LEGO-museum.
Begrijp me niet verkeerd, Dan is een schat, maar hij is zo af en toe nogal... Vreemd.
Twee jaar geleden had hij als verjaardags-cadeau voor zijn zusje een barbie+koets gekocht. Leuk voor een kind, maar zijn zusje is 20.
Lisa heeft wel iets door, van Dan en mij. Maar er valt niks door te hebben, want er is niks gaande. Dat heb ik haar verteld toen ik haar uitnodiging afsloeg om te gaan bowlen, aangezien Dan iets had gepland.
Lisa denkt altijd overal over door, toen onze acteerdocent een keer twee weken niet op was komen dagen, dacht ze meteen de vreemdste dingen. Dat hij wiet verkocht en opgepakt was, dat zijn vrouw op sterven lag en dat hij er bij wou zijn(Hij is niet eens getrouwd), ze dacht zelfs dat hij een verhouding had met een meisje van 15 en dat hij nu in de gevangenis zit. Uiteindelijk bleek hij gewoon een griepje te hebben. En zelfs toen bleef Lisa volhouden dat het een smoes was.
Milou daar in tegen heeft nooit iets door - niet dat er nu iets door te hebben valt hoor. Ze denkt altijd het beste van mensen en kan het niet accepteren als ze iemand verkeerd heeft ingeschat (wat aardig vaak gebeurd).
Zelfs toen er iemand ontslagen werd vanwege roken achter de kassa bleef zij vol houden dat hij er vast een hele goede reden voor had. Je zou vaak bijna vergeten dat ze al 34 is, in plaats van 4. Wat ik wel bijzonder aan Milou vind, is dat ze over iedereen een mening heeft. Ze vindt van iedereen wel wat. Van Dan vindt ze dat hij zich wat vaker moet scheren en dat hij te weinig fietst. Ook vindt ze dat hij op zich zelf moet wonen in plaats van bij zijn ouders (ook al moet hij huur betalen).
Ik vind Dan gewoon goed. Goed zoals hij is. Als een vriend natuurlijk.

Vorige zomer had Dan de baard van Sint Nicolaas, toen vond ik ook wel dat hij zijn baard mocht af knippen. Lisa had hem toen nog gevraagd of het niet te warm was voor in de zomer. En Milou had een opmerking gemaakt over de Kerstman in Augustus.

Volgende keer Part3

Part1 - toekomstverhaal

Hey allemaal,
Vandaag schrijf ik een fantasieverhaal over hoe ik hoop dat mijn leven er over 10 jaar uit ziet.(Nou ja, hopen is een groot woord, het is eerder gewoon een verhaal over 10 jaar wat wel een beetje bij mij past)
Ik schrijf dus vanuit de ik-vorm die bijna 24 is :)

Part 1

18-8-2024
Over 19 dagen ben ik jarig, en ik heb echt geen zin om het te vieren. Waarom zou ik tegenover mijn familie en vrienden doen alsof ik blij ben en gelukkig ben, terwijl ik eigenlijk in grote geldproblemen zit?
Het enige wat mij overeind houdt, zijn de acteerlessen die ik nog steeds wekelijks volg.
Toen ik 16 was, heb ik een beurs aangeboden gekregen vanaf dat ik afgestudeerd zou zijn. Dat ik afgestudeerd ben is nu zo'n 5 jaar geleden. Ik heb vwo afgerond en toch heb ik niet eens een echte baan. Tenzij je vakken vullen bij de Jumbo mee telt. Sinds ik uit huis ben gegaan heb ik nauwelijks geld. Ik heb niet eens genoeg geld om zo af en toe mijn scooter bij te kunnen tanken, daar willen Lisa en Milou wel is mee helpen. Lisa is een vriendin van de acteerschool en Milou is een vrouw van mijn werk. Ze is nu 34 jaar, ongetrouwd, geen kinderen en werkt - net als mij - bij de Jumbo. Maar ze is echt een goede vriendin.
Als ik alles zo op een rijtje zet voor mijzelf, lijkt mijn leven echt deprimerend. Ik heb géén vriend, geen geld, geen echt huis - ik woon boven een piep klein winkeltje ergens aan de andere kant van waar ik zou moeten zijn voor alles wat iets uit maakt van mijn leven (vrienden, familie, werk, acteren etc.)
Toch ben ik blij met hoe het is. Ik heb een super lieve hond - Luca - en ik heb vorig jaar zelfs een boek uitgebracht.
Ja, ik schrijf ook. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn, door te acteren, schrijven of zelfs tuinieren. Dat laatste lijkt misschien moeilijk zonder tuin of balkon, maar mijn oude buurvrouw, die blak naast de Jumbo woont, laat me wel eens in haar tuintje wroeten. Ze betaald me hier voor en dat vind ik echt lief.

Mijn vriendinnen (de enige twee die ik heb) vinden dat ik op mijn verjaardag uit moet gaan om een vriend te zoeken (of zoiets...) Maar dat kan ik niet maken tegenover Dan. We hebben niet echt iets, maar we hebben ook niet echt niet iets. Het is nogal lastig uit te leggen als je het zelf niet eens begrijpt, daarom vertel ik maar niets tegen Lisa en Milou.

Volgende keer Part2