Part1 - toekomstverhaal

Hey allemaal,

Vandaag schrijf ik een fantasieverhaal over hoe ik hoop dat mijn leven er over 10 jaar uit ziet.(Nou ja, hopen is een groot woord, het is eerder gewoon een verhaal over 10 jaar wat wel een beetje bij mij past)

Ik schrijf dus vanuit de ik-vorm die bijna 24 is :)

Part 1

18-8-2024

Over 19 dagen ben ik jarig, en ik heb echt geen zin om het te vieren. Waarom zou ik tegenover mijn familie en vrienden doen alsof ik blij ben en gelukkig ben, terwijl ik eigenlijk in grote geldproblemen zit?

Het enige wat mij overeind houdt, zijn de acteerlessen die ik nog steeds wekelijks volg.

Toen ik 16 was, heb ik een beurs aangeboden gekregen vanaf dat ik afgestudeerd zou zijn. Dat ik afgestudeerd ben is nu zo'n 5 jaar geleden. Ik heb vwo afgerond en toch heb ik niet eens een echte baan. Tenzij je vakken vullen bij de Jumbo mee telt. Sinds ik uit huis ben gegaan heb ik nauwelijks geld. Ik heb niet eens genoeg geld om zo af en toe mijn scooter bij te kunnen tanken, daar willen Lisa en Milou wel is mee helpen. Lisa is een vriendin van de acteerschool en Milou is een vrouw van mijn werk. Ze is nu 34 jaar, ongetrouwd, geen kinderen en werkt - net als mij - bij de Jumbo. Maar ze is echt een goede vriendin.

Als ik alles zo op een rijtje zet voor mijzelf, lijkt mijn leven echt deprimerend. Ik heb géén vriend, geen geld, geen echt huis - ik woon boven een piep klein winkeltje ergens aan de andere kant van waar ik zou moeten zijn voor alles wat iets uit maakt van mijn leven (vrienden, familie, werk, acteren etc.)

Toch ben ik blij met hoe het is. Ik heb een super lieve hond - Luca - en ik heb vorig jaar zelfs een boek uitgebracht.

Ja, ik schrijf ook. Ik vind het heerlijk om bezig te zijn, door te acteren, schrijven of zelfs tuinieren. Dat laatste lijkt misschien moeilijk zonder tuin of balkon, maar mijn oude buurvrouw, die blak naast de Jumbo woont, laat me wel eens in haar tuintje wroeten. Ze betaald me hier voor en dat vind ik echt lief.

Mijn vriendinnen (de enige twee die ik heb) vinden dat ik op mijn verjaardag uit moet gaan om een vriend te zoeken (of zoiets...) Maar dat kan ik niet maken tegenover Dan. We hebben niet echt iets, maar we hebben ook niet echt niet iets. Het is nogal lastig uit te leggen als je het zelf niet eens begrijpt, daarom vertel ik maar niets tegen Lisa en Milou.

Volgende keer Part2